Marziel's Diary - Historia wersji

Eminem2903 o 09:49, 18 sie 2010

2010-08-18T09:49:11Z

Id o 22:13, 20 cze 2009

2009-06-20T22:13:43Z

Id o 09:42, 18 cze 2009

2009-06-18T09:42:53Z

Id: UWAGA! Usunięcie treści (strona pozostała pusta)!

2009-06-18T09:36:47Z

UWAGA! Usunięcie treści (strona pozostała pusta)!

Ronando: UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „W związku z licznymi atakami na naszą wikipedię, w trosce o bezpieczeństwo użytkowników - zdecydowaliśmy się tymczasowo prze...”

2009-06-18T09:27:07Z

UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „W związku z licznymi atakami na naszą wikipedię, w trosce o bezpieczeństwo użytkowników - zdecydowaliśmy się tymczasowo prze...”

Id o 06:54, 18 cze 2009

2009-06-18T06:54:38Z

Zipper'ek: Utworzył nową stronę „{{Infobox_Book{{if|test={{{1|}}}|then=/{{{1}}}}}|GetValue={{{GetValue|}}}| | tytul = Pamiętnik Marziela | obrazek = Torn Book | szukaj = Zamek wampirów na [[...”

2009-05-10T07:34:41Z

Utworzył nową stronę „{{Infobox_Book{{if|test={{{1|}}}|then=/{{{1}}}}}|GetValue={{{GetValue|}}}| | tytul = Pamiętnik Marziela | obrazek = Torn Book | szukaj = Zamek wampirów na [[...”

Nowa strona

{{Infobox_Book{{if|test={{{1|}}}|then=/{{{1}}}}}|GetValue={{{GetValue|}}}|
| tytul = Pamiętnik Marziela
| obrazek = Torn Book
| szukaj = Zamek wampirów na [[Vengoth]]
| opis = Brak.
| tekstoryg = II. 28th
Today my brothers and I are leaving from Carlin
to find a new place for us and our families.
None of the great Tibian cities have made us feel
at home yet. There must be something else, and we
will find it.

III. 5th
We've been at sea for a few days now. Time seems
endless, and so does the ocean. We have supplies
for 3 more weeks. Should we not find land within
the next week we will cancel our expedition to
make sure we get back home safely.

III. 8th
Still nothing... but the screams of seagulls and
the sound of the waves... we are still hoping.

III. 10th
We've spotted land! It's still a day away, but it
seems to be a really large island. Not only that,
we can also make out tall towers in the distance.
Strangely though, this city - or whatever
it is - can't be found on our map, despite its
obvious size.

III. 11th
We've arrived at the harbour of Yalahar, as the
inhabitants call it. Obviously large parts of
the city are destroyed and closed for the public.
We will stay in a tavern tonight - finally, a bed
again! - and then try to find a place to live in.

III. 14th
Finding a house seems to be harder than expected.
The inner city of Yalahar which seems safe and
rather wealthy has almost no place left, especially
not for outsiders as us. Maybe we can live in one
of the outer quarters, close to the city walls at
least.

III. 18th
Lersatio found an unoccupied house not too far away
from the centre. It is close to an alchemical lab.
Maybe we can even find some work there. Things are
looking great!

III. 20th
We've settled down and started the repair work
on the house. This may take a while, but we are
sending note to our families to come after us.
Arthei's wife Kala insisted to come with us right
from the start, so they are already together,
but I am starting to miss my girl immensely.
Oh sweet Melava, I hope you are well.

III. 21th
This place is not as good as it seemed. The
closeness to the alchemical laboratories proves
to be a constant menace and now I understand why
they didn't want it in the centre. Frequent
explosions are startling us during the whole day,
and even at nighttime there is a lot of noise
from the facilities. Due to these circumstances
we will probably try to find another place,
luckily we haven't put too much work into the
house, yet. Also, our families won't come, yet.

III. 30th
Oh god... something horrible happened and I've
not been able to write for a while... a week ago
there was a HUGE explosion in the night... fire
spread upon almost all houses nearby... we barely
escaped the flames... my hands are burnt, because
I pulled my brother out of the burning house and
we all are still coughing grey substance... Boreth
and Lersation got out with some scratches and burns,
but otherwise we three are fine. It's just Arthei...
he got burnt really badly... I barely recognise his
face... Kala is sitting at his bed 24 hours a day
with red swollen eyes and praying for his life. When
she falls asleep in exhaustion we are keeping watch.

<from here on, all of the pages have been torn out,
only the last page remains:>

THE FIRST DAY OF ETERNITY
I CAN SEE NOW. FOOLS. ALL OF YOU. HAHAHAHAHA.

| teksttran = Brak.
}}

@@ Linia 109: / Linia 109: @@
 Osiedliliśmy się i rozpoczęliśmy prace remontowe. To może zająć trochę czasu, ale wysłaliśmy wiadomość do naszych rodzin, by do nas dołączyli. Kala, żona Artheia, uparła się by być z nami od samego początku, więc oni już są razem, ale ja zaczynam strasznie tęsknić za moją dziewczyną. Och słodka Melavo, mam nadzieję, że wszystko w porządku.<br/>
 <br/>21 marca<br/>
-To miejsce nie jest tak dobre jak się początkowo wydawało. Bliskość laboratorium nie jest komfortowa i już wiem, dlaczego nie chcieli go w centrum. Częste eksplozje w ciągu dnia wyprowadzają nas z równowagi, a nawet nocą dobiega stamtąd wiele hałasów. Z powodu tych noiedogodności chyba poszukamy nowego miejsca, na szczęście jeszcze nie włożyliśmy zbyt dużo pracy w remont domu. Także nasze rodziny jeszcze do nas nie dotarły.<br/>
+To miejsce nie jest tak dobre jak się początkowo wydawało. Bliskość laboratorium nie jest komfortowa i już wiem, dlaczego nie chcieli go w centrum. Częste eksplozje w ciągu dnia wyprowadzają nas z równowagi, a nawet nocą dobiega stamtąd wiele hałasów. Z powodu tych niedogodności chyba poszukamy nowego miejsca, na szczęście jeszcze nie włożyliśmy zbyt dużo pracy w remont domu. Także nasze rodziny jeszcze do nas nie dotarły.<br/>
 <br/>30 marca<br/>
-O Boże... Wydarzyło się coś strasznego i nie byłem w stanie przez pewien czas pisać... tydzień temu w nocy był WIELKI wybuch... ogień zaczął trawić prawie wszystkie domy w sąsiedztwie... Ledwo uszliśmy z życiem z tych płomieni... Moje ręce są poparzone, ponieważ wyciągnąłem brata z płonącego domu, a my wszyscy kaszlemy dziwną szarą substancją... Boreth i Lersatio wyszli z tego z kilkoma zadrapaniami i drobnymi poparzeniami, ale pozatym wszyscy jesteśmy cali. Tylko Arthei... jego poparzenia są bardzo poważne... Ledwie rozpoznaję jego twarz... Kala siedzi przy jego łóżku 24 godziny na dobę z czerwonymi, przekrwionymi oczyma, modląc się o jego życie. Kiedy zasypia ze zmęczenia, my trzymamy wartę.
+O Boże... Wydarzyło się coś strasznego i nie byłem w stanie przez pewien czas pisać... tydzień temu w nocy był WIELKI wybuch... ogień zaczął trawić prawie wszystkie domy w sąsiedztwie... Ledwo uszliśmy z życiem z tych płomieni... Moje ręce są poparzone, ponieważ wyciągnąłem brata z płonącego domu, a my wszyscy kaszlemy dziwną szarą substancją... Boreth i Lersatio wyszli z tego z kilkoma zadrapaniami i drobnymi poparzeniami, ale poza tym wszyscy jesteśmy cali. Tylko Arthei... jego poparzenia są bardzo poważne... Ledwie rozpoznaję jego twarz... Kala siedzi przy jego łóżku 24 godziny na dobę z czerwonymi, przekrwionymi oczyma, modląc się o jego życie. Kiedy zasypia ze zmęczenia, my trzymamy wartę.
 <Odtąd reszta stron została wydarta, pozostała tylko ostatnia:>

@@ Linia 103: / Linia 103: @@
 Dotarliśmy na nabrzeże Yalahar, jak zwą je mieszkańcy. Ogromne części miasta są zniszczone i zamknięte przed ludźmi. Dzisiaj zatrzymaliśmy się w karczmie – w końcu prawdziwe łóżko! – jutro spróbujemy poszukać mieszkania.<br/>
 <br/>14 marca<br/>
-Znalezienie domu okazało się być trudniejsze niż myśleliśmy. W środkowych częściach miasta Yalahar, które wydają się być bezpieczne i raczej zamożne, nie ma już prawie w ogóle miejsca, zwłaszcza dla obcych jak my. Może będziemy mogli zamieszkać w jednej z zewnętrznych dzielnic, przynajmniej w sąsiedztwie murów miejskich
+Znalezienie domu okazało się być trudniejsze niż myśleliśmy. W środkowych częściach miasta Yalahar, które wydają się być bezpieczne i raczej zamożne, nie ma już prawie w ogóle miejsca, zwłaszcza dla obcych jak my. Może będziemy mogli zamieszkać w jednej z zewnętrznych dzielnic, przynajmniej w sąsiedztwie murów miejskich.<br/>
 |}}

← poprzednia wersja		Wersja z 09:36, 18 cze 2009
Linia 1:		Linia 1:
−	W związku z licznymi atakami na naszą wikipedię, w trosce o bezpieczeństwo użytkowników - zdecydowaliśmy się tymczasowo przenieść nasze spoilery na zaufaną stronę jaką jest pierwsza polska '''supported fansite''' - Tibiopedia.

−
−
−	~~Aby przejść do spoilera skopiuj poniższy odnośnik do okna przeglądarki:~~
−
−	~~'''smalur.com/kl'''~~

← poprzednia wersja		Wersja z 09:27, 18 cze 2009
Linia 1:		Linia 1:
−	~~{{Infobox_Book{{if\|test={{{1\|}}}\|then=/{{{1}}}}}\|GetValue={{{GetValue\|}}}\|~~	+	W związku z licznymi atakami na naszą wikipedię, w trosce o bezpieczeństwo użytkowników - zdecydowaliśmy się tymczasowo przenieść nasze spoilery na zaufaną stronę jaką jest pierwsza polska '''supported fansite''' - Tibiopedia.
−	~~\| tytul = Pamiętnik Marziela~~
−	~~\| obrazek = Torn Book~~
−	~~\| szukaj = Zamek wampirów~~ na ~~[[Vengoth]]~~
−	~~\| opis = Brak.~~
−	~~\| tekstoryg = II. 28th~~
−	~~Today my brothers and I are leaving from Carlin~~
−	~~to find a new place for us and our families.~~
−	~~None of the great Tibian cities have made us feel~~
−	~~at home yet. There must be something else~~, ~~and we~~
−	~~will find it~~.


−	~~III. 5th~~
−	~~We've been at sea for a few days now. Time seems~~
−	~~endless, and so does the ocean. We have supplies~~
−	~~for 3 more weeks. Should we not find land within~~
−	~~the next week we will cancel our expedition to~~
−	~~make sure we get back home safely.~~

		+	Aby przejść do spoilera skopiuj poniższy odnośnik do okna przeglądarki:

−	~~III. 8th~~	+	'''smalur.com/kl'''
−	~~Still nothing... but the screams of seagulls and~~
−	~~the sound of the waves... we are still hoping.~~
−
−
−	~~III. 10th~~
−	We'~~ve spotted land! It~~'~~s still a day away, but it~~
−	~~seems to be a really large island. Not only that,~~
−	~~we can also make out tall towers in the distance.~~
−	~~Strangely though, this city - or whatever~~
−	~~it is - can~~'~~t be found on our map, despite its~~
−	~~obvious size~~.
−
−
−	~~III. 11th~~
−	~~We've arrived at the harbour of Yalahar, as the~~
−	~~inhabitants call it. Obviously large parts of~~
−	~~the city are destroyed and closed for the public.~~
−	~~We will stay in a tavern tonight - finally, a bed~~
−	~~again! - and then try to find a place to live in.~~
−
−
−	~~III. 14th~~
−	~~Finding a house seems to be harder than expected.~~
−	~~The inner city of Yalahar which seems safe and~~
−	~~rather wealthy has almost no place left, especially~~
−	~~not for outsiders as us. Maybe we can live in one~~
−	~~of the outer quarters, close to the city walls at~~
−	~~least.~~
−
−	~~III. 18th~~
−	~~Lersatio found an unoccupied house not too far away~~
−	~~from the centre. It is close to an alchemical lab.~~
−	~~Maybe we can even find some work there. Things are~~
−	~~looking great!~~
−
−
−	~~III. 20th~~
−	~~We've settled down and started the repair work~~
−	~~on the house. This may take a while, but we are~~
−	~~sending note to our families to come after us.~~
−	~~Arthei's wife Kala insisted to come with us right~~
−	~~from the start, so they are already together,~~
−	~~but I am starting to miss my girl immensely.~~
−	~~Oh sweet Melava, I hope you are well.~~
−
−
−	~~III. 21th~~
−	~~This place is not as good as it seemed. The~~
−	~~closeness to the alchemical laboratories proves~~
−	~~to be a constant menace and now I understand why~~
−	~~they didn't want it in the centre. Frequent~~
−	~~explosions are startling us during the whole day,~~
−	~~and even at nighttime there is a lot of noise~~
−	~~from the facilities. Due to these circumstances~~
−	~~we will probably try to find another place,~~
−	~~luckily we haven~~'~~t put too much work into the~~
−	~~house, yet. Also, our families won~~'~~t come, yet.~~
−
−
−	~~III. 30th~~
−	~~Oh god... something horrible happened and I~~'ve
−	~~not been able to write for a while... a week ago~~
−	~~there was a HUGE explosion in the night... fire~~
−	~~spread upon almost all houses nearby... we barely~~
−	~~escaped the flames... my hands are burnt, because~~
−	~~I pulled my brother out of the burning house and~~
−	~~we all are still coughing grey substance... Boreth~~
−	~~and Lersation got out with some scratches and burns,~~
−	~~but otherwise we three are fine. It's just Arthei...~~
−	~~he got burnt really badly... I barely recognise his~~
−	~~face... Kala is sitting at his bed 24 hours a day~~
−	~~with red swollen eyes and praying for his life. When~~
−	~~she falls asleep in exhaustion we are keeping watch.~~
−
−
−	~~<from here on, all of the pages have been torn out,~~
−	~~only the last page remains:>~~
−
−
−	~~THE FIRST DAY OF ETERNITY~~
−	~~I CAN SEE NOW. FOOLS. ALL OF YOU. HAHAHAHAHA.~~
−
−
−	~~\| teksttran = 28 lutego<br/>~~
−	Dzisiaj ja i moi bracia opuszczamy Carlin, by szukać dla nas i naszych rodzin nowego miejsca. Jeszcze w żadnym z tibijskich miast nie czuliśmy się jak w domu. Musi gdzieś istnieć takie miejsce i znajdziemy je.<br/>
−	~~<br/>5 marca<br/>~~
−	Jesteśmy od kilku dni na morzu. Czas wydaje się być nieskończony, tak samo jak ocean. Mamy zapasy na 3 tygodnie. Jeśli do końca przyszłego tygodnia nie znajdziemy żadnego lądu, zakończymy naszą ekspedycją, żeby wrócić do domu bezpiecznie.<br/>
−	~~<br/>8 marca<br/>~~
−	~~Dalej nic... ale słychać krzyki mew i szum fal... wciąż mamy nadzieję.<br/>~~
−	~~<br/>10 marca<br/>~~
−	Zauważyliśmy ląd! Jest wciąż o dzień drogi od nas, ale wydaje się, że to naprawdę duża wyspa. To nie wszystko, widzimy także z tej odległości wysokie wieże. Dziwne, tego miasta – czy cokolwiek to jest – nie ma pomimo jego rozmiarów na żadnych mapach.<br/>
−	~~<br/>11 marca<br/>~~
−	Dotarliśmy na nabrzeże Yalahar, jak zwą je mieszkańcy. Ogromne części miasta są zniszczone i zamknięte przed ludźmi. Dzisiaj zatrzymaliśmy się w karczmie – w końcu prawdziwe łóżko! – jutro spróbujemy poszukać mieszkania.<br/>
−	~~<br/>14 marca<br/>~~
−	Znalezienie domu okazało się być trudniejsze niż myśleliśmy. W środkowych częściach miasta Yalahar, które wydają się być bezpieczne i raczej zamożne, nie ma już prawie w ogóle miejsca, zwłaszcza dla obcych jak my. Może będziemy mogli zamieszkać w jednej z zewnętrznych dzielnic, przynajmniej w sąsiedztwie murów miejskich.<br/>
−	~~<br/>18 marca<br/>~~
−	~~Lersatio znalazł opuszczony dom niedaleko centrum. To blisko laboratorium alchemicznego. Może uda nam się znaleźć tam jakąś pracę. Wszystko idzie wspaniale!<br/>~~
−	~~<br/>20 marca<br/>~~
−	Osiedliliśmy się i rozpoczęliśmy remontować nasz nowy dom. To może trochę potrwać, ale wysłaliśmy wiadomość do naszych rodzin, żeby do nas dołączyli. Kala, żona Arthei’ego, uparła się, żeby być z nami od samego początku, więc oni już są razem, ale ja zaczynam mocno tęsknić za moją dziewczyną. Och, słodka Melavo, mam nadzieję, że jesteś zdrowa.<br/>
−	~~<br/>21 marca<br/>~~
−	To miejsce nie jest tak dobre jak sądziliśmy. Bliskość laboratorium stwarza niedogodności i już wiem, dlaczego nie chcieli go w centrum. W dzień przeszkadzają nam częste wybuchy, a nawet w nocy dobiega stamtąd wiele hałasów. Z tego powodu chyba poszukamy jakiegoś innego miejsca, całe szczęście, że jeszcze nie zdążyliśmy włożyć dużo pracy w remont domu. No i nasze rodziny jeszcze do nas nie dołączyły.<br/>
−	~~<br/>30 marca<br/>~~
−	O Boże… Wydarzyło się coś strasznego i dlatego przez pewien czas nie byłem w stanie nic pisać… Tydzień temu w nocy była OLBRZYMIA eksplozja… Pobliskie domy zaczęły się palić… ledwie uszliśmy z życiem spomiędzy tych płomieni… moje dłonie są poparzone, ponieważ wyciągnąłem brata z płonącego domu, wszyscy kaszlemy jakąś dziwną szarą substancją… Boreth i Lersatio wynieśli z pożaru kilka zadrapań i poparzeń, ale wszyscy trzej jesteśmy oprócz tego cali. Tylko Arthei… on ma naprawdę ciężkie poparzenia… ledwie poznaję jego twarz… Kala siedzi przy jego łóżku 24 godziny na dobę z czerwonymi przekrwionymi oczami i modli się o jego życie. Kiedy zapada w sen ze zmęczenia, my pilnujemy czy wszystko w porządku.
−	~~<br/><br/><reszta stron jest wydarta, tylko na ostatniej stronie widnieje:>~~
−	~~<br/>PIERWSZY DZIEŃ WIECZNOŚCI, TERAZ ROZUMIEM. GŁUPCY. WY WSZYSCY. HAHAHAHAHAHAHA.~~
−
−	}}

← poprzednia wersja		Wersja z 06:54, 18 cze 2009
Linia 104:		Linia 104:


−	\| teksttran = ~~Brak~~.	+	\| teksttran = 28 lutego<br/>
		+	Dzisiaj ja i moi bracia opuszczamy Carlin, by szukać dla nas i naszych rodzin nowego miejsca. Jeszcze w żadnym z tibijskich miast nie czuliśmy się jak w domu. Musi gdzieś istnieć takie miejsce i znajdziemy je.<br/>
		+	<br/>5 marca<br/>
		+	Jesteśmy od kilku dni na morzu. Czas wydaje się być nieskończony, tak samo jak ocean. Mamy zapasy na 3 tygodnie. Jeśli do końca przyszłego tygodnia nie znajdziemy żadnego lądu, zakończymy naszą ekspedycją, żeby wrócić do domu bezpiecznie.<br/>
		+	<br/>8 marca<br/>
		+	Dalej nic... ale słychać krzyki mew i szum fal... wciąż mamy nadzieję.<br/>
		+	<br/>10 marca<br/>
		+	Zauważyliśmy ląd! Jest wciąż o dzień drogi od nas, ale wydaje się, że to naprawdę duża wyspa. To nie wszystko, widzimy także z tej odległości wysokie wieże. Dziwne, tego miasta – czy cokolwiek to jest – nie ma pomimo jego rozmiarów na żadnych mapach.<br/>
		+	<br/>11 marca<br/>
		+	Dotarliśmy na nabrzeże Yalahar, jak zwą je mieszkańcy. Ogromne części miasta są zniszczone i zamknięte przed ludźmi. Dzisiaj zatrzymaliśmy się w karczmie – w końcu prawdziwe łóżko! – jutro spróbujemy poszukać mieszkania.<br/>
		+	<br/>14 marca<br/>
		+	Znalezienie domu okazało się być trudniejsze niż myśleliśmy. W środkowych częściach miasta Yalahar, które wydają się być bezpieczne i raczej zamożne, nie ma już prawie w ogóle miejsca, zwłaszcza dla obcych jak my. Może będziemy mogli zamieszkać w jednej z zewnętrznych dzielnic, przynajmniej w sąsiedztwie murów miejskich.<br/>
		+	<br/>18 marca<br/>
		+	Lersatio znalazł opuszczony dom niedaleko centrum. To blisko laboratorium alchemicznego. Może uda nam się znaleźć tam jakąś pracę. Wszystko idzie wspaniale!<br/>
		+	<br/>20 marca<br/>
		+	Osiedliliśmy się i rozpoczęliśmy remontować nasz nowy dom. To może trochę potrwać, ale wysłaliśmy wiadomość do naszych rodzin, żeby do nas dołączyli. Kala, żona Arthei’ego, uparła się, żeby być z nami od samego początku, więc oni już są razem, ale ja zaczynam mocno tęsknić za moją dziewczyną. Och, słodka Melavo, mam nadzieję, że jesteś zdrowa.<br/>
		+	<br/>21 marca<br/>
		+	To miejsce nie jest tak dobre jak sądziliśmy. Bliskość laboratorium stwarza niedogodności i już wiem, dlaczego nie chcieli go w centrum. W dzień przeszkadzają nam częste wybuchy, a nawet w nocy dobiega stamtąd wiele hałasów. Z tego powodu chyba poszukamy jakiegoś innego miejsca, całe szczęście, że jeszcze nie zdążyliśmy włożyć dużo pracy w remont domu. No i nasze rodziny jeszcze do nas nie dołączyły.<br/>
		+	<br/>30 marca<br/>
		+	O Boże… Wydarzyło się coś strasznego i dlatego przez pewien czas nie byłem w stanie nic pisać… Tydzień temu w nocy była OLBRZYMIA eksplozja… Pobliskie domy zaczęły się palić… ledwie uszliśmy z życiem spomiędzy tych płomieni… moje dłonie są poparzone, ponieważ wyciągnąłem brata z płonącego domu, wszyscy kaszlemy jakąś dziwną szarą substancją… Boreth i Lersatio wynieśli z pożaru kilka zadrapań i poparzeń, ale wszyscy trzej jesteśmy oprócz tego cali. Tylko Arthei… on ma naprawdę ciężkie poparzenia… ledwie poznaję jego twarz… Kala siedzi przy jego łóżku 24 godziny na dobę z czerwonymi przekrwionymi oczami i modli się o jego życie. Kiedy zapada w sen ze zmęczenia, my pilnujemy czy wszystko w porządku.
		+	<br/><br/><reszta stron jest wydarta, tylko na ostatniej stronie widnieje:>
		+	<br/>PIERWSZY DZIEŃ WIECZNOŚCI, TERAZ ROZUMIEM. GŁUPCY. WY WSZYSCY. HAHAHAHAHAHAHA.
		+
	}}		}}

← poprzednia wersja	Wersja z 09:42, 18 cze 2009
Linia 1:	Linia 1:
	+	{{Infobox_Book{{if\|test={{{1\|}}}\|then=/{{{1}}}}}\|GetValue={{{GetValue\|}}}\|
	+	\| tytul = Marziel's Diary
	+	\| obrazek = Torn Book
	+	\| szukaj = [[Yalahar]]
	+	\| opis = Pamiętnik Marziela
	+	\| tekstoryg = II. 28th
	+	Today my brothers and I are leaving from Carlin
	+	to find a new place for us and our families.
	+	None of the great Tibian cities have made us feel
	+	at home yet. There must be something else, and we
	+	will find it.

	+	III. 5th
	+	We've been at sea for a few days now. Time seems
	+	endless, and so does the ocean. We have supplies
	+	for 3 more weeks. Should we not find land within
	+	the next week we will cancel our expedition to
	+	make sure we get back home safely.
	+
	+	III. 8th
	+	Still nothing... but the screams of seagulls and
	+	the sound of the waves... we are still hoping.
	+
	+	III. 10th
	+	We've spotted land! It's still a day away, but it
	+	seems to be a really large island. Not only that,
	+	we can also make out tall towers in the distance.
	+	Strangely though, this city - or whatever
	+	it is - can't be found on our map, despite its
	+	obvious size.
	+
	+	III. 11th
	+	We've arrived at the harbour of Yalahar, as the
	+	inhabitants call it. Obviously large parts of
	+	the city are destroyed and closed for the public.
	+	We will stay in a tavern tonight - finally, a bed
	+	again! - and then try to find a place to live in.
	+
	+	III. 14th
	+	Finding a house seems to be harder than expected.
	+	The inner city of Yalahar which seems safe and
	+	rather wealthy has almost no place left, especially
	+	not for outsiders as us. Maybe we can live in one
	+	of the outer quarters, close to the city walls at
	+	least.
	+
	+	III. 18th
	+	Lersatio found an unoccupied house not too far away
	+	from the centre. It is close to an alchemical lab.
	+	Maybe we can even find some work there. Things are
	+	looking great!
	+
	+	III. 20th
	+	We've settled down and started the repair work
	+	on the house. This may take a while, but we are
	+	sending note to our families to come after us.
	+	Arthei's wife Kala insisted to come with us right
	+	from the start, so they are already together,
	+	but I am starting to miss my girl immensely.
	+	Oh sweet Melava, I hope you are well.
	+
	+	III. 21th
	+	This place is not as good as it seemed. The
	+	closeness to the alchemical laboratories proves
	+	to be a constant menace and now I understand why
	+	they didn't want it in the centre. Frequent
	+	explosions are startling us during the whole day,
	+	and even at nighttime there is a lot of noise
	+	from the facilities. Due to these circumstances
	+	we will probably try to find another place,
	+	luckily we haven't put too much work into the
	+	house, yet. Also, our families won't come, yet.
	+
	+	III. 30th
	+	Oh god... something horrible happened and I've
	+	not been able to write for a while... a week ago
	+	there was a HUGE explosion in the night... fire
	+	spread upon almost all houses nearby... we barely
	+	escaped the flames... my hands are burnt, because
	+	I pulled my brother out of the burning house and
	+	we all are still coughing grey substance... Boreth
	+	and Lersation got out with some scratches and burns,
	+	but otherwise we three are fine. It's just Arthei...
	+	he got burnt really badly... I barely recognise his
	+	face... Kala is sitting at his bed 24 hours a day
	+	with red swollen eyes and praying for his life. When
	+	she falls asleep in exhaustion we are keeping watch.
	+
	+	<from here on, all of the pages have been torn out,
	+	only the last page remains:>
	+
	+	THE FIRST DAY OF ETERNITY
	+	I CAN SEE NOW. FOOLS. ALL OF YOU. HAHAHAHAHA.
	+	\| teksttran = 28 lutego<br/>
	+	Dzisiaj ja i moi bracia opuszczamy Carlin, by szukać dla nas i naszych rodzin nowego miejsca. Jeszcze w żadnym z tibijskich miast nie czuliśmy się jak w domu. Musi gdzieś istnieć takie miejsce i znajdziemy je.<br/>
	+	<br/>5 marca<br/>
	+	Jesteśmy od kilku dni na morzu. Czas wydaje się być nieskończony, tak samo jak ocean. Mamy zapasy na 3 tygodnie. Jeśli do końca przyszłego tygodnia nie znajdziemy żadnego lądu, zakończymy naszą ekspedycją, żeby wrócić do domu bezpiecznie.<br/>
	+	<br/>8 marca<br/>
	+	Dalej nic... ale słychać krzyki mew i szum fal... wciąż mamy nadzieję.<br/>
	+	<br/>10 marca<br/>
	+	Zauważyliśmy ląd! Jest wciąż o dzień drogi od nas, ale wydaje się, że to naprawdę duża wyspa. To nie wszystko, widzimy także z tej odległości wysokie wieże. Dziwne, tego miasta – czy cokolwiek to jest – nie ma pomimo jego rozmiarów na żadnych mapach.<br/>
	+	<br/>11 marca<br/>
	+	Dotarliśmy na nabrzeże Yalahar, jak zwą je mieszkańcy. Ogromne części miasta są zniszczone i zamknięte przed ludźmi. Dzisiaj zatrzymaliśmy się w karczmie – w końcu prawdziwe łóżko! – jutro spróbujemy poszukać mieszkania.<br/>
	+	<br/>14 marca<br/>
	+	Znalezienie domu okazało się być trudniejsze niż myśleliśmy. W środkowych częściach miasta Yalahar, które wydają się być bezpieczne i raczej zamożne, nie ma już prawie w ogóle miejsca, zwłaszcza dla obcych jak my. Może będziemy mogli zamieszkać w jednej z zewnętrznych dzielnic, przynajmniej w sąsiedztwie murów miejskich
	+	\|}}